O προπηλακισμός του Μπουτάρη

Ο προπηλακισμός του Δημάρχου Θεσσαλονίκης έδωσε αιτίες και αφορμές για πολλές, ιστορικές ύβρεις, αποκαλύψεις λογικών συνειρμών, πολιτικών απλουστεύσεων (βολικών) και αφορές αγανάκτησης.

Ας τα δούμε ένα – ένα και πριν απ’ όλα ας απαλείψουμε την ιστορική ύβρι.

«Να ενώσει τους δημοκρατικούς πολίτες η επίθεση στον Γ. Μπουτάρη» τονίζει η ΕΡΤ (et.gr) αναμεταδίδοντας τις δηλώσεις – προτροπή του κορυφαίου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη επικαλούμενος την επέτειο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963, από το παρακράτος της βασιλικής δεξιάς της εποχής. Με ανάρτησή του στο twitter ο εν λόγω ευρωβουλευτής, νομίζει ότι η σύμπτωση των ημερομηνιών εκρέει έναν ....(!) παραλληλισμό και μια νουθεσία: «Η επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη πρέπει να ενώσει όλους τους δημοκράτες πολίτες. Τα “ναι μεν, αλλά...” απλά τρέφουν το τέρας της ακροδεξιάς»! Τα ίδια περίπου είπε και ο Κυρ. Μητσοτάκης με τον ...Ρουβίκωνα!

Ο ανεπίτρεπτος (τουλάχιστον) αντιπαρατιθέμενος παραλληλισμός ενός ήρωα αγωνιστή της ειρήνης και της δημοκρατίας, που εναντιώθηκε θαρραλέα στη γερμανο-ναζίστρια Φρειδερίκη, για να τύχει της εκδικητικής μανίας των φανερών και αφανών ποταπών ...σωματοφυλάκων της (κατά τα πρότυπα του Ρισελιέ και των γνωστών τριών σωματοφυλάκων του Αλ. Δουμά – που ήταν τέσσερις), αυτός ο παραλληλισμός του ήρωα Λαμπράκη με τον ανθέλληνα Μπουτάρη, που θέλει να υψώσει μνημεία «για την επανάσταση των νεότουρκων» του Κεμάλ Ατατούρκ, του σφαγέα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας,

του ξε-ριζοσπάστη των τριών χιλιάδων τουλάχιστον ετών αυτοφυών Ιώνων, για ...τουριστικούς λόγους, που ούτε «σκνίπα» στο μεθύσι οινόφλυγα δεν θα τολμούσε να το ξεστομίσει, είναι ύβρις!

Ύβρις, και συνακόλουθο άγος, ανοσιούργημα, για πολιτική «εκμετάλλευση» ψευδεπίγραφων ευωνύμων (αριστερών), που έσπευσαν να τα παπαγαλίσουν απερίσκεπτα.

Ποιος είναι ο Γιάννης Μπουτάρης

όπως τον αποτυπώνει η Wikipedia (Βικιπαίδεια)

Ο Γιάννης Μπουτάρης, γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1942, είναι Έλληνας (στα χαρτιά) επιχειρηματίας και πολιτικός, πτυχιούχος του τμήματος Χημείας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και διπλωματούχος οινολόγος. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 είναι ο 60ός δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Η καταγωγή του είναι βλάχικη, από το Κρούσοβο (σήμερα βρίσκεται στην ΠΓΔΜ), το Νυμφαίο Φλώρινας και την Μοσχόπολη (σήμερα βρίσκεται στην Αλβανία). Ο προ-προπάππους του, έμπορος από το Νυμφαίο, Ιωάννης Μπουτάρης, ήταν πρωτεργάτης της Μακεδονικής επανάστασης (1866 - 1867) και ιδρυτικό στέλεχος της Νέας Φιλικής Εταιρείας.

Έχει να παρουσιάσει έντονη οικολογική δράση με κορυφαία συνεισφορά την ίδρυση του οργανισμού «Αρκτούρος» για την προστασία της αρκούδας. Έχει διατελέσει πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, καθώς και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Ο αδελφός του, Κωνσταντίνος Μπουτάρης, είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου Μπουτάρη Α.Ε.

Το 1992 ίδρυσε την "Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης". Το 2002 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του υποψήφιου του ΚΚΕ, Αγ. Σαχίνη. Το 2004 τοποθετήθηκε στην τιμητική τελευταία (μη εκλόγιμη) θέση του Ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ. Το 2006 ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκη καταφέρνοντας να συγκεντρώσει ποσοστό 16%. Το 2009 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος Δράση, (με πρόεδρο τον νεοφιλελεύθερο Στεφ. Μάνο. Χαρακτηριστική περίπτωση αριβισμού. Από το ΚΚΕ στη νεοφιελεύθερη δεξιά).

Το 2010 ήταν ο νικητής των εκλογών για τη δημαρχία της Θεσσαλονίκης, επικεφαλής του συνδυασμού "Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη", υποστηριζόμενος, αυτή τη φορά, και από το ΠΑΣΟΚ, τη Δημοκρατική Αριστερά (του Κουβέλη), τη Δράση (του Στεφ. Μάνου) και την Ντόρα Μπακογιάννη, (που είχε φύγει από τη Ν.Δ.).

Στο 2ο γύρο συγκέντρωσε ποσοστό 50,18% (52.191 ψήφους), οριακή διαφορά 309 ψήφων σε σχέση με τον συνδυασμό του Κώστα Γκιουλέκα ο οποίος συγκέντρωσε 49,82% (51.882 ψήφους) και εκλέχθηκε δήμαρχος Θεσσαλονίκης. (Μπράβο του! μεγάλη επιτυχία πολιτικής αμοραλιστικής πολυδιεύρυνσης).

Μέσα στις πρώτες δηλώσεις ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την επιθυμία για ανέγερση Ισλαμικού Τεμένους, αποτεφρωτήριου νεκρών αλλά και μνημεία για τους Εβραίους και την Επανάσταση των Νεότουρκων.

Ως εδώ φτάνει. Φτάνει; Όχι. Αποκάλεσε τα ΣΚΟΠΙΑ “Μακεδονία”, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι είναι κατά των μαθητικών παρελάσεων, δηλαδή κατά της καλλιέργειας πατριωτικού πνεύματος στα παιδιά... Δικαίωμά του να έχει ιδιαίτερες παιδαγωγικές τάσεις, αλλά όχι σαν εκπρόσωπος δημοσίου φορέα και μάλιστα της μακεδονικής συμπρωτεύουσας.

Τελειώσαμε; Όχι! Εκεί που τον έστειλα στον ...αγύριστο - εγώ ένας κατ’ εξοχήν ανεκτικός άνθρωπος ήταν όταν διάβασα μια συνέντευξή του στους greekreporter.com, πριν έντεκα περίπου μήνες, όπου μεταξύ άλλων τουριστικών επιχειρηματικών τού ξέφυγε η φράση: «don’t give a shit if Ηe (ο Κεμάλ) kills greeks or whatever». Να το ερμηνεύσω παρεφθαρμένο: [Οι Αγγλοαμερικάνοι και της παιδείας αυτών μετέχοντες, το “shit” (σκατά) το έχουν ψωμοτύρι]: «Δεν μου καίγεται καρφί, αν αυτός (ο Κεμάλ) σκότωσε Έλληνες (Πόντιους και λοιπούς Μικρασιάτες) ή οποιουσδήποτε», είπε!

Η φρασεολογία, η «ιδεολογία» και η πόρωση αρκούν, ακόμη και σε μια «δημοκρατία» άκρως ανεκτική σε κάποιους και σε κάποια ευαίσθητα θέματα και άκρως αυστηρή σε οικονομικά θέματα των τοκογλύφων «εταίρων» μας, με κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και χαράτσια, θα ‘πρεπε αυτόν τον κύριο να τον είχε ξηλώσει κι όχι να τον στηρίζουν οι Συριζαίοι και οι Μητσοτακαίοι, παριστάνοντας τους αντιφασίστες και χαρακτηρίζοντας συλλήβδην «φασίστες» κάθε Έλληνα με εθνικές ευαισθησίες και αντιδράσεις.

Βέβαια αυτά βολεύουν τους ευρωενωσιακούς που επιδιώκουν τη «διάλυση των εθνών» (Braking of Nations) και τους «αριστερούς» που δεν ξέρουν ποια είναι η θέση των κομμουνιστών Μαρξ – Ενγκελς, Ρόζα Λούξεμπουργκ κ.ά. και νομίζουν πως η παγκοσμιοποίηση είναι «διεθνισμός»!

Οι «αριστεροί» των επαύλεων – των βιλών και των πισινών.

 

Ναι, αλλά για τη βία, που είναι και το θέμα μας, τι έχουμε να πούμε; Υπάρχει καλή και κακή βία ή κάθε βία είναι κακή;

Αφιερώσαμε πολύ χρόνο και χώρο σ’ αυτόν που αποτέλεσε το έναυσμα για ν’ αναφερθούμε πάλι στη βία που απαιτούν ν’ αποκηρύσσεται “μετά βδελυγμίας”, αυτοί που την χρησιμοποιούν καταχρηστικά και ψυχοπαθολογικά.

Όσον αφορά τη βία “των αγανακτισμένων” και των κατ’ επίφαση ή παρερμηνεία “εθνικοφρόνων”, “ελληναράδων”, βία σωματική ή λεκτική – καθόλου υποδεέστερη της βαρβαρότητας, θα ασχοληθούμε σε ξεχωριστό μας άρθρο, γιατί αρκετά ανεπανόρθωτο κακό έχει κάνει στο έθνος διαχρονικά, από ανθρώπους που είτε αγνοούσαν και αγνοούν τι είναι εθνικό ή καπηλεύθηκαν το έθνος για άλλους σκοπούς και αιτίες.

Αποκήρυξη λοιπόν της βίας χωρίς “ναι μεν, αλλά” απαιτούν “έμπειροι” και μειράκια του πολιτικού σωλήνα προαλειφόμενων τρωκτικών του δημοσίου:

― «Δεν χωράνε “ναι μεν αλλά στην καταδίκη της βίας”, επισημαίνει κουνώντας το δάκτυλο, το “Κίνημα Αλλαγής” στρέφοντας τα πυρά του δεξιά και αριστερά. «Δεν ξεχνά κανείς ότι τα συνθήματα “αλήτες, προδότες πολιτικοί” ακούστηκαν το 2011 στις πλατείες», είπε.

Και βέβαια δεν το ξεχνά, ούτε πρέπει να το ξεχνά κανείς, κι αν χρειαστεί να το επικαιροποιήσει. Διότι όπως επιζητούν τις επιδοκιμασίες και τα χειροκροτήματα, πρέπει να αναμένουν και τις αποδοκιμασίες.

Όχι βιαιοπραγίες και ασχημίες. Και ανακατεύουν τη φασιστική δολοφονική βία κατά του ήρωα Γρ. Λαμπράκη και κατά του Παύλου Φύσα με τη βία των αγανακτισμένων Ποντίων (τουλάχιστον των περισσοτέρων) και των αγανακτισμένων κατά των πλειστηριασμών!

Άλλη είναι η βία των επαναστατημένων λαών ενάντια στην κοινωνική καταπίεση και εκμετάλλευση ή ενάντια των εισβολέων κατακτητών της πατρίδας τους, και

Αλλη η βία των κατασταλτικών δυνάμεων του δυνάστη· του εθνικού ή κοινωνικού.

Πώς, δηλαδή θ’ αποκτούσαν οι Έλληνες την ανεξαρτησία τους από τους Τούρκους, τους Γερμανούς, τους Κοτζαμπάσηδες, τους εκμεταλλευτές του 12ωρου;

Πώς θα κατοχυρωνόταν συνταγματικά η δήλωση της Γαλλικής Επανάστασης (του 1789) «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα»; Με περούκα και αρωματισμένο μαντηλάκι;

Ή η Αμερικανική, ή η Ρωσική κατά του Τσάρου, ή...

Αλλά ο τηλεοπτικός χρόνος μοιράζεται «δίκαια», ανάλογα με την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων και όχι ανάλογα με τις διαφορετικές θέσεις αντιπαράθεσης.

Γιατί την ίδια θέση με το ΠΑΣΟΚ, έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. που δήθεν κονταροχτυπιούνται, όχι σε αντιθέσεις ιδεολογικές, αλλά στο ποιος είναι καλύτερος εκτελεστής των εντολών των ισχυρών της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ, των αφεντάδων.

Η αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται πάνω σε πραγματικές διαφορετικές ιδεολογικές θέσεις.

Τότε είναι διαλεκτική - δημιουργική εξέλιξη, όταν υπάρχει θέση - αντίθεση - δημιουργική σύνθεση.

Να το θυμίσω στους μαρξιστές; «Ο σπόρος που αρνείται τον εαυτόν του και γίνεται στάχυ και που κι αυτό αρνείται τον εαυτό του και γίνεται (στάχυ) με πολλά σπόρια.

Η άρνηση της άρνησης...

Αφήστε σχόλιο...

Διαφήμιση

Προσεχή Γεγονότα

Καμία εκδήλωση

Διαφήμιση (1a)

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 493 επισκέπτες και κανένα μέλος