Δείγμα αδυναμίας και αρπακτικής διάθεσης

 

Με ψήφισμά τους η Κ.Ε.Δ.Ε. (Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδος) και η ΕΝ.Π.Ε. (Ενωση Περιφερειών Ελλάδος) εξέφρασαν την κατηγορηματική τους αντίθεση στη μείωση της θητείας των αιρετών – που είχε αυξηθεί πρόσφατα, από 4 χρόνια που ίσχυε από παλιά, σε 5. Οι αιρετοί λοιπόν – κομματικοί ως επί το πλείστον, που θα τους βόλευε, άπαξ και εκλεγούν, η θητεία τους να είναι ισόβια, αντιδρούν στην επαναφορά της θητείας τους στα 4 χρόνια. Αντιδρούν όμως και το θεωρούν «κόκκινη γραμμή» και στην καθιέρωση του δικαιότερου εκλογικού συστήματος, της απλής αναλογικής, που προτείνει ο Υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης, με πρόσχημα ότι «οδηγεί σε ακυβερνησία και πλήρη λειτουργική αναποτελεσματικότητα τους Δήμους και τις Περιφέρειες».

Η πραγματικότητα είναι άλλη και είναι σκληρή, αν δεν είναι και κομματική.

Η πραγματικότητα είναι άλλη, αν δεν είναι κομματική, μπας και μάθει ο λαός την «απλή αναλογική» και τη θέλει μετά και στις εθνικές εκλογές και απολέσουν έτσι οι αρχηγοί των «κυβερνητικών κομμάτων» τη δυνατότητα της «μοναρχίας».

Την ενός ανδρός – ή γυναικός ή άλλου φύλου(!) – αρχή και αναγκαστούν σε... συνεργασίες, που προϋποθέτουν κοινωνικά υποκείμενα – πολίτες!

Οι συνεργασίες έχουν το μειονέκτημα του «πάταξον μεν, άκουσον δε» ενώ ο αυταρχικός χαρακτήρας της πλειονότητας των Ηγεμόνων, ηγουμένων και ηγετών επιθυμεί διακαώς, φλέγεται για κείνο το ωραίο του Λουΐς Κατόρζ (14ου) κατά την υπογραφή των διαταγμάτων, ως «αιτιολόγηση», «διότι αυτή είναι η επιθυμία μου», κοινώς «γιατί έτσι μου γουστάρει»!...

Η άρνηση της συνεργασίας, η απέχθεια προς απλή αναλογική δεν δείχνει τίποτε άλλο από μεγάλη έλλειψη δημοκρατικής συνείδησης!

- Έλλειψη πνεύματος συνεργασίας και αρπακτικής διάθεσης. Εν κατακλείδι, χαρακτηριστικά πολιτικού πρωτογονισμού!

- Θα μπορούσα να επικαλεσθώ τον Θουκυδίδη, τον Αριστοτέλη, τον Ισοκράτη, τον Μακιαβέλλι, τον Ναπολέοντα, τον Κίσινγκερ κ.ά. Αλλά στο παρόν πρόχειρο σημείωμα, θ’ αρκεστώ σε δυο πραγματικά περιστατικά της παλαιότερης αυτοδιοικητικής μου ιδιότητας!

Βούλα 1983-86 – Διοικήσαμε ως μειοψηφία!

Ένας πραγματικά ανεξάρτητος συνδυασμός – τριών συνδυασμών – που κάλυπταν όλο το κομματικό φάσμα από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, μέχρι το ΚΚΕ, ακόμη και οργανωμένων μελών, κατόρθωσε και κέρδισε το δήμο αντιπαλεύοντας με τους πανίσχυρους τότε κομματικούς συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ-ΚΚΕ και “λοιπών δημοκρατών δυνάμεων”, αφενός και της Νέας Δημοκρατίας αφετέρου!

Η κομματικότητα, οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις και καιροσκοπισμός ορισμένων, οδήγησε ευθύς εξ αρχής και σταδιακά σε παραταξιακό επανακαθορισμό ορισμένων, αλλά και η εμμονή άλλων, στο πνεύμα της συνεργασίας και στην συνεπή αυτοδιοικητική ανεξαρτησία οδήγησε τη δημοτική εκείνη περίοδο, κατά γενική ομολογία σε επιτεύγματα πρωτόγνωρα και ανεπανάληπτα.

Ο συσχετισμός όμως των κομματικών δυνάμεων διαπαραταξιακά ήταν εις βάρος μας, με αναλογία εννέα προς δέκα.

Μια σοβαρότατη υπόθεση λοιπόν – διακοπής έργων επιδοτούμενων από τον ΟΑΕΔ – που είχε φέρει η αντιπολίτευση με υπογραφές, θα οδηγούσε σε υπερψήφιση της διακοπής των επίδοτούμενων έργων με ψήφους 10, έναντι των 9 που θα ψήφιζαν υπέρ της συνέχισης.

Ο ιδιαίτερος χειρισμός της υπόθεσης εκ μέρους του υπογράφοντος – χωρίς κομματικές αντιπαραθέσεις και κορόνες, με χειροπιαστά στοιχεία και επιχειρηματολογία, αλλά και πνεύμα συνεργασίας και συναίνεσης, οδήγησε στο αναπάντεχο, ανατρεπτικό των προβλέψεων αποτέλεσμα ψηφοφορίας, 16 υπέρ της συνέχισης των έργων (με βελτιώσεις) και μόνον τρεις (3) κατά!

Να πως η «μειοψηφία» πλειοψηφεί δημοκρατικά. Ίσως κάποια στιγμή διηγηθώ το περιστατικό λεπτομερώς, για λόγους παραδειγματισμού.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα, αλλά είναι εποικοδομητικό και ωραίο, να πείθεις με την αλήθεια, το σωστό και το δίκαιο!

Κάποιοι προτιμούν τον εύκολο δρόμο, να έχουν τους συμβούλους στην κωλοτσέπη, εν είδει μετοχών ή χιλιοστών σε πολυκατοικία!

“Εσείς με ρωτάτε που γεννήσατε τη δημοκρατία;”

Ενα δεύτερο περιστατικό, μια δεύτερη μικρή ιστορία – κι όχι βέβαια μοναδικές – συνέβη προς δεκαετίας περίπου. Μια μικρή ομάδα επιστημόνων, επιχειρηματιών και λοιπών διακεκριμένων προσωπικοτήτων κληθήκαμε και επισκεφθήκαμε τη Γερμανία. Μας δεξιώθηκε ο Δήμαρχος του Μπίμπεραχ. Κάποια στιγμή τον ρώτησα για το εκλογικό σύστημα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στη χώρα του.

Κάπως περίπλοκο για μας απ’ ότι θυμάμαι: Εκλέγεται ξεχωριστά ο Δήμαρχος από τους Συμβούλους, στα μέσα της δημοτικής περιόδου ανανεώνεται το ήμισυ του Δημοτικού Συμβουλίου, αν θυμάμαι καλά. Εκείνο που συγκράτησα είναι ότι ο Δήμαρχος δεν ήλεγχε το Δημοτικό Συμβούλιο· δεν τους είχε στην ...τσέπη!

- Καλά, τον ρώτησα, πώς τα καταφέρνεις και παίρνεις τις αποφάσεις;

- Εσείς με ρωτάτε, που γεννήσατε τη δημοκρατία;

Με κόλλησε στον τοίχο μ’ αυτή την απάντηση, αλλά το διόρθωσα:

«Δεν ήξερα ότι είχατε πάρει τόσο καλά το μάθημα».

Η πραγματικότητα είναι ότι μας χρειάζεται εμάς το μάθημα. Τα μαθήματα!

Τα μαθήματα, τα παραδείγματα, οι ασκήσεις.

Δεν χρειαζόμαστε σώνει και καλά «το Γερμανό μας», - χωρίς να τον αποκλείουμε κι αυτόν και κάθε καλόν «δάνειο εκ δανείου», αλλά πρώτιστα, μας χρειάζονται τα μαθήματα των αρχαίων «δασκάλων»!

Χρειαζόμαστε ιδεολογικό επανακαθορισμό. Μαθησιακό και χαρακτηριολογικό αποκαθορισμό του DNA μας...

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 2657 επισκέπτες και κανένα μέλος